Gramatyka brytyjska vs. amerykańska

Blog brytyjski vs amerykański gramatyka

Ucząc się gramatyki angielskiej trafiamy czasem na różne wersje poszczególnych zasad. Wynika to z  różnic między dwoma najpopularniejszymi odmianami języka: brytyjską i amerykańską. Różnice te nie powodują utrudnień w komunikacji. Warto jednak być ich świadomym i uczyć się konsekwentnie albo amerykańskiej, albo brytyjskiej odmiany języka. Pamiętając oczywiście, że żadna z nich nie jest lepsza ani gorsza! Są po prostu nieco inne.

Ale po kolei. Jakie są podstawowe różnice w gramatyce brytyjskiej i amerykańskiej?

Odpowiadając na pytanie, Brytyjczycy często używają czasownika posiłkowego do zamiast czasownika, np.

-Are you coming with me? (Idziesz ze mną?)

-I might do. (Mógłbym [iść])

Amerykanie nie używają czasownika do w ten sposób. Na tak sformułowane pytanie odpowiedzą po prostu:

-I might. (Mógłbym)

Niektóre czasowniki odmieniane nieregularnie przez Brytyjczyków, w amerykańskim angielskim mają odmianę regularną. W ten sposób Amerykanie uprościli i skrócili nieco tabelę odmian. Przykłady?

bezokoliczniksimple past UKsimple past USA
dreamdreamtdreamed
learnlearnlearned
smell  smel smelled
spoil spoil spoiled
wakewokewaked
learnlearntlearned

Trzecie formy czasownika także często się różnią: tutaj warto zwłaszcza zapamiętać opozycję:

get – got (trzecia forma brytyjska) – gotten (trzecia forma amerykańska). 

Formy have got używa się w USA, ale tylko w znaczeniu mieć, a nie jako forma czasu przeszłego czasownika get.

Typowa dla present perfect konstrukcja have / has + imiesłów czasu przeszłego jest używana głównie przez Brytyjczyków. Bardzo rzadko słyszy się ją w USA, gdzie zamiast tego stosowana jest prosta forma czasu przeszłego.

Kiedy np. Anglik powie: I can’t find my wallet. Have you seen it anywhere? (Zgubiłem portfel. Czy gdzieś go widziałeś?)

Amerykanin zapyta raczej (…)Did you see it anywhere?

Rzeczowniki zbiorowe, odnoszące się do grupy ludzi lub zbioru przedmiotów, jak np. goverment (rząd), team (zespół), class (klasa) mogą łączyć się w brytyjskim angielskim zarówno z pojedynczą, jak i mnogą liczbą czasownika:

Our team is winning / Our team are winning. (Nasz zespół wygrywa)

Amerykanie używają w takim kontekście tylko liczny pojedynczej.

Podczas gdy Brytyjczyk powie I’m going to have a bath albo You should have a little nap (Zamierzam wziąc kąpiel, Powinieneś się trochę przespać) Amerykanin użyje raczej słowa taketake a nap/ a shower/ a bath.

W amerykańskiej odmianie angielskiego często pomijane są przyimki, np. zamiast angielskiego I’d rather stay at home w USA usłyszeć można I’d rather stay home (Wolałbym zostać w domu) czy skrótowe wyrażenia I go home / I’m home. (Idę do domu, Jestem w domu)

Korzystając z naszej platformy, wyrażasz zgodę na wykorzystywanie przez nas plików cookies w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie. W każdym momencie możesz samodzielnie określić warunki przechowywania lub dostępu plików cookie w Twojej przeglądarce.